
Este mundo me ahoga, me aprisiona, me deja sin respiración...y lo peor es que cuando creo conocerlo, su crueldad me sorprende nuevamente. Cómo es posible que un ser humano posea a otro en virtud de su merced? Cómo es posible que alguien totalmente ajeno e incomprensible a tu realidad dictamine cómo y qué debes ser o hacer?
Cansado ya de tanta falsa libertad. Ahogado por la hipocresía y sin embargo carente de coraje suficiente como para hacer algo para remediarla.
Este mundo ya no es humano, ya no...lo hemos convertido en un pozo sin fondo en que sus propios constructores caen sin remedio hacia el final a causa de su absoluta pasividad. A la vista de aquellos que lo idean, que aposentados en el centro de sus comodidades, rigen el mundo desde su oscuro corazón y su enajenada mente.
Libertad...cuanto se usa esta palabra hoy en día y que poco conocemos su significado.
Ofrecemos violencia gratuita i opresión por pura codicia. El humano es bueno en su naturaleza, puro y maravilloso, capaz de los más grandes actos de amor, si, pero también de las perversidades más terribles.
Parece ser que al humano mediocre le complace ofrecer una imagen de si mismo que disimule su verdadera naturaleza. Le gusta contentarse con suspirar en ver las desgracias ajenas para luego seguir tal cual, inmerso en sus absurdos problemas carentes de trascendencia.
La vida no es inherente a el dominio de unos sobre otros. El mundo no está hecho para que unos prevalezcan ante los demás, sino para que todos vivan en igualdad.
Yo tan solo aspiro un día a que, a pesar de aquello que me veo tristemente obligado a denominar "mi desgracia", logre encontrar un poco de paz, una pizca de amor en el centro de un mundo que se debate constantemente entre sus fragmentadas partes, entre que es lo que para unos está bien y para otros está mal. Tan solo aspiro a mi propia libertad. A algún día verme en total tranquilidad para tomar cualquier decisión que ataña a mi destino sin tener que esconderme, pedir permiso, o arrodillarme ante los demás y someterme así a su juicio. A poder ver mi destino con certeza. A poder ser un humano más en un mundo, que aunque imperfecto, sea justo. Deseo querer, y no deber. Deseo ser, y no vivir. Deseo amar, y no carecer.
Quizás sea demasiado pedir...



9 Comentarios:
No solo basta con desear las cosas mi estiamdo, sino también con ejecutarlas. El cambio que tanto anhelas viene de ti hacia afuera. Al carajo los demás si obran mediocramente. Solo preocupate por no caer en ese círculo y mantenerte firme en tus pensamientos. Ya verás que tarde o temprano encontrarás alguien con quien compartir tus ideales. Uno, aunque no parezca, no está solo.
Saludos, un abrazo!
CAri, tu post de hoy es un poco desesperado... Tienes razón, no lo niego, es terrible y a veces dan nauseas pensar en el mundo que estamos viviendo. Pero.... no hay otro. El caso es que no sueñes que no vas a ser libre nunca. Siempre tendrás que tomar tus decisiones en base a alguien mas. El saber todo esto no te ayuda, pero te consuela. Tienes que seguir adelante y luchando desde tu vida para que el mundo sea mejor. Lo demás, las satisfacciones, el amor, etc... llegará. No lo dudes.
bezos
no pienses en eso... =(
Por cierto, me hace mucha gracia esto xD: "cómo i qué" el "i" xD jejeje como se nota que eres catalan =P
un petoooooo!! y arriba ese animo!
Que te paso cielo. Por tu post, algo te hicieron o te dijeron. Tienes razón en que en este mundo hay demasiada gente que se aprovecha, que mata y corrompe a los demás, pero tbm hay gente buen y que se preocupa por los demás, personas que ayudan y viven la vida pensando en compartirla con sus semejantes. Solo tienes que esperar un poco y apareceran, ya lo veras.
Un besito cielo y mucho, muhco animo.
No ho acabo d'entendre molt bé, no sé que t'han fet o que t'ha passat...
És cert que la realitat és molt dura, molt imperfecta, sense sentit, injusta... Però és el que tenim... Molts cervells poden concebre un món millor, però topem amb ella, amb la realitat i aquí ens quedem...
Els humans, formem part d'aquesta realitat, a vegades col·laborem en fer-la una mica millor, d'altres en espatllar-la encara més. Som egoistes, egocentristes, contradictoris... Però hi ha humans, que són persones, que saben ajudar, que saben recolzar... Què puc fer per tu?
Una abraçada,
Josep
Muy buen post acompañado de una canción realmente bonita y que viene a la perfección con el hilo...
El mundo es una mierda, amigo; pero tu vives en él y lo mejor es intentar con todas tus fuerzas hacer lo mejor que te convenga o estes capacitado. Sabes que hay mucha gente que te lo intentará impedir, aparecerán algunas buenas personas; pero por naturaleza. La maldad y la codicia reinan en este planeta tierra. Es un asco. Podíamos hacer el post más largo del mundo hablando de este tema.
Mucho ánimo y no te vengas abajo. No merece la pena aunque es normal que puedas sufir por esto... en fín. Si todos fuesemos un pelín "buenas personas"...
Ah, no conocía tu blog. He entrado gracias a tu comentario en él. Un besito, y gracias por pasarte...
"Benvingut al planeta Terra, una cosa rodona plena de capullos." Bordonida, de Lo Cartanyà.
És totalment veritat, tinc una dita creada per mi que diu: "CAU MÉS BAIX I ARRIBARÀS MÉS ALT".
Aquest món és vergonyós. El que sembla que tenim la raó som esclaus de gent sense ous (i perdona-m'ho, però és veritat) ni sentiments, porcs imbècils que es pensen ser els reis del món. Tan de bo això s'acabés algun dia... però... qui s'atrevirà a donar el primer pas?
Petons,
Hiddai
olvidaros la gente es por naturaleza homofoba lo digo yo k me an pegado desde niño por ser gay pero ai k seguir adelante.por cierto creo k me enamorado de un chico de un pueblo de al lado.a ver si ai suerte
Quizas tu blog cambie porque tu has cambiado. Digamos que esta ropa ya te queda chica y ahora quieres renovar.
Un abrazo y mucha suerte.
Quike micifous
Publicar un comentario en la entrada